Vaarwel 2009...

Het is alweer 31 december 2009. Weer een jaar voorbij, weer een decennium voorbij.



Net zoals alle zichzelf respecterende televisie- en radioprogramma's heb ook ik terug gekeken op het afgelopen jaar en decennium. Veel hoogte-, maar ook veel dieptepunten, maar ook vreugde en verdriet lagen dicht bij elkaar.

Het is maar nauwelijks te bevatten dat ik precies 10 jaar geleden in Sydney, Australië zat. Werkend in het beroemde Sydney Opera House het nieuwe millennium inluidend.

Tussen toen en nu is veel gebeurd: de vuurwerkramp in Enschede, het gaan studeren en wonen in Rotterdam, afstuderen, de zoektochten naar banen, het overlijden van geliefde familieleden, het vinden van nieuwe vrienden binnen de jaarclub zijn maar een paar fragmenten.

Hoe we 2009 in gingen, luiden we het ook weer uit: met vorst en misschien een Elfstedentocht in januari 2010.

Eigenlijk gebeurde er het eerste half jaar van 2009 niet veel, of het moet de totale schaatsgekte van begin januari zijn geweest, het overlijden van Michael Jackson en de aanslag van Karst T. op koninginnedag.

Op persoonlijk vlak was het ook niet altijd makkelijk. Eind maart hoorde ik dat mijn contract in september niet zou worden verlengd. Iets wat ik wel aan zag komen en waarvan ik wel blij was dat ik het zo ver van te voren te horen kreeg zodat ik naar een andere baan kom gaan zoeken.

Het tweede half jaar was een stuk interessanter. Na een lange zoektocht een nieuwe baan gevonden die zelfs in de buurt was! Niet meer elke dag op-en-neer reizen naar Haarlem!

Toen ik wist dat ik een nieuwe baan had, heb ik ook meteen een vakantie geboekt: duiken op de Malediven. Wat een paradijs op aarde! Ik denk er nog steeds graag aan terug en bekijk alle foto’s met veel plezier.

Alsof dat nog niet genoeg was geweest, mocht ik iets meer dan een maand later naar Salvador de Bahia in Brazilië om de finish van de solo-zeilrace van mijn oom Robert te zien. Het solo-zeilvirus blijkt een besmettelijk virus te zijn...

En op de rand van het nieuwe jaar hebben we veel sneeuw gehad, gaat het (streng) vriezen.

2010 Belooft een zeer interessant jaar te worden. En natuurlijk kom ik ook af en toe langs met een blog.



Laat wat je niet doen kan en doe wat je niet laten kan.

Een zeer goed 2010 toegewenst!


Ward

Coveren, leuk of juist niet leuk?

Afgelopen week was het precies 18 jaar geleden dat ene Farrokh Bulsara het leven liet. Velen zulleen hem alleen kennen onder zijn artiestennaam: Freddie Mercury, zanger van de legendarische band Queen.

Queen: immens bekend en popuair geworden door stadionkrakers als: We are the Champions en We will rock you. Echter hun bekenste werk is een bijna 6 minuten durend meesterwerk waarin 2 uitersten van de muziek wereld worden gecombineerd: Opera en Metal. Dit nummer is natuurlijk de Bohemian Rhapsody.

Elk jaar zijn er bands die stil staan bij het overlijden van Freddie Mercury en eren hem op hun eigen manier. Vaak is dat door één van de bekende Queen-nummers te coveren. Soms gebeurt dat op een magistrale wijze die eer doet aan het perfectionisme wat Queen, en in het bijzonder Freddie Mercury, probeerde na te streven. Soms is het geestig bedoeld en kan er nog wel een beetje om gelachen worden.

Vaak echter is het van zo'n bedroevend slechte kwaliteit dat het òf hilarisch is, of ongelofelijk treurig. De afgelopen dagen zijn de Muppets van de gelijknamige Muppetshow in het nieuws geweest omdat ze de Bohemian Rhapsody hebben 'gecovered'. Het komt eigenlijk neer op een brei van onsamenhangende woorden op de muziek van Queen's nummer.

Het ironische aan het hele feit dat Amerikanen dit nummer nu 'adopteren' is dat tijdens het leven van Freddie Mercury er vanuit de VS vrijwel geen aandacht voor Queen was. Queen werd pas bekend door de enorm flauwe film Wayne's World, een jaar na Freddie's overlijden.

Het moge duidelijk zijn dat ik geen groot fan ben van de Queen-covers die er gemaakt zijn, maar soms is iets zo ongelofelijk slecht dat het eigenlijk weer hilarisch is. Zo is er de cover van de nep-band Bad News. Die is zó vals gezongen, de timing is zo ongelofelijk slecht dat het eigenlijk wel weer heel erg geestig is, maar zeker niet te vaak wil horen en zien.

Ik ga vanavond ter ere van Queen (het èchte Queen met Freddie) alleen maar hun muziek luisteren en ga wegdromen bij de gedachte hoeveel geniale muziek er nog had kunnen komen als Freddie Mercury niet op 24 november 1991 aan Aids was overleden.

het filmpje van de Muppets

de slechte versie van Bad News

Queen - Bohemian Rhapsody (Live)

Soms, heel soms is het leven zo slecht nog niet

Ben je net terug uit de Malediven, wordt je gevraagd of je naar Brazilië wil. Niet volgend jaar, of over een paar maanden. Nee, eind oktober, begin november moet je daar zijn....

Zo ongeveer zag mijn eerste week eruit nadat ik terug gekomen was uit de Malediven. Waarom mij gevraagd werd om naar Brazilië, Salvador de Bahia om specifiek te zijn, te gaan? Dat ligt aan mijn oom Robert. Hij had het in zijn hoofd gehaad om ooit in een 6,5 meter kort bootje van Frankrijk naar Salvador te varen. En niet zoals anderen dat doen, voor de lol, nee hij wilde het in wedstrijdverband doen.

Na een zware kwalificatie, werd hij dan eindelijk in juli toegelaten tot de race. En stond de hele familie op om die kant van de wereld te gaan bezoeken voor de finish. Maar net zoals de negertjes op het hekje uit een boek van Agatha Cristie, vielen de familie-leden een voor een af. Met als gevolg dat ik dan die kant op zou gaan. Althans, als mijn nieuwe werkgever ermee akkoord zou gaan, want goed beschouwd, ik zou pas krap een maand daar werken als ik (weer) weg zou gaan.

Gelukkig deed de baas niet heel moeilijk en 22 oktober stapte ik dan in het vliegtuig om ruim 16 uur later in Salvador de Bahia uit te stappen.

Voor mijn verslagen in Salvador en uitleg van wat Robert nu eigenlijk deed, verwijs ik je door naar Robert's website: www.ned602.org

Ward

Oh ja, Robert wil dit in 2011 nog een keer gaan doen...

Op de Male 'diven'

Nadat ik te horen had gekregen dat mijn contract na deze zomer niet werd verlengd, was mijn eerste zorg om een nieuwe baan te vinden. Mijn motto was "zonder baan geen vakantie dt jaar", een extra incentive om zo hard mogeljk mijn best te doen om in deze niet zo heel makkelijke tijden een nieuwe baan te vinden. Uiteindelijk heb ik een nieuwe werkgever gevonden en kon ik mij gaan orienteren op een vakantie.

Omdat ik vorig jaar op Curacao mijn duikbrevetten (Padi Openwater en Padi Advanced) heb gehaald, wilde ik dit jaar een duikvakantie houden; 2 weken duiken en ervaring op doen. Kijken of ik het echt leuk vind. Via een online reisbureau gespecialiseerd in duikvakanties heb ik besloten om 2 weken naar de Malediven te gaan. Ja de Malediven, honymoon-plek nummer 1. Maar voor mij even niet.

Dinsdag 25 augustus was het dan zover, de tassen gepakt, humeur op vakantie-stemming gezet en klaar voor de reis. Die begon op station Rotterdam Alexander, want ik vloog met Emirates Airlines vanaf Dusseldorf, via Dubai naar Male. De eerste hobbel was om bij Dusseldorf te komen. Gelukkig zou dat geen probleem moeten zijn, vanaf Utrecht CS gaat er een ICE-trein naar Duisburg waar je moet overstappen op een lokale trein naar het vliegveld. Ik zou meer dan op tijd op het Dusseldorf Airport moeten zijn. Zou moeten zijn, want het liep even wat anders.

Op Utrecht begon het al met een vertraging van 10 minuten, die werd omgedoopt tot een onbekende vertraging, die werd omgedoopt tot een uitgevallen trein. De volgende zou 2 uur later dan de geplande trein gaan. Mijn stressniveau schoot omhoog, want ik zag al gebeuren dat ik mijn vlucht zou missen en daardoor mijn vakantie in rook op zou gaan.

Gelukkig reed de volgende trein wel, zei het met een half uur vertraging en kwam ik nog net op tijd op het viegveld aan om mijn bagage af te leveren. De vakantie kon nu echt beginnen en de eerste hobbel was genomen. Niets kon me nu nog gebeuren.

De vlucht en stop-over op Dubai was fantastisch. De service aan boord van het vliegtuig was echt top en Dubai Airport is bizar. In de Terminal waren 2 mini parkjes aangelegd, compleet met bomen, stromend water en vissen. Omdat het kan.

Toen het vliegtuig moest wachten om de mogen landen op Male Airport cirkelden we op geringe hoogte boven de atollen van de Malediven en het echte gevoel van vakantie overviel me. Wat een enorm mooi gezicht! Als dit al het begin was, waar zou het eindigen?

Precies een half uur na de landing op Male Airport zat ik in een speedboot op weg naar 'mijn' eilandje. Waar je in een kwartier om heen kon lopen, maar dan moest je niet te hard lopen, zei de dame van het reisbureau. Ze had gelijk. Ik kwam aan in het Paradijs. Het resort was het eiland, het eiland was het resort. Hier zou ik 2 weken doorbrengen, wat een voorrecht!

Nadat ik de volgende ochtend mijn opfris-duik heb gedaan ben ik mee gegaan met een duiktrip. Daar bleek ik te veel lucht te verbruiken, waardoor ik (te) vroeg weer terug naar het oppervlak moest. Toen dit een dag later weer gebeurde en ik de voordelen van Nitrox-mengsel begreep ben ik een cursus Nitrox-duiken gaan volgen en mijn adempatroon gaan aanpassen, zodat ik met de meer gevorderde duiken mee kon.

De volgende dagen ben ik intensief begeleid door Sven. Hij had het tot zijn persoonlijk doel gemaakt om mij klaar te stomen voor de gevorderde duiken. Dit betekende dat ik vanaf de boot snel het water in moest kunnen en meteen snel naar minimaal 20 meter diepte moest kunnen duiken, en zogenaamde 'Negative entry/fast descent'. Ook heeft hij mij een aantal tips hoe ik het beste onder water foto's kon maken. Ik had van een familielid een onderwatercamera geleend om er een echt onvergetelijke vakantie van te maken.

Na een aantal keren oefenen, en missers maken, had ik het door en mocht ik mee. Schijnbaar de mooiste duik van de omgeving is Fingerpoint. Een stuk rif aan een kant waar het vrij hard kan stromen. Door deze stroming komen er veel grote vissen voor. En die zagen we dan ook, een hele school Adelaarsroggen, verschillende soorten haaien en te veel vissen om op te noemen. Gewoonweg fantastisch! Zo mooi zelfs dat ik in totaal 5x ben wezen duiken bij Fingerpoint.

De duiken daarna waren allemaal anders, maar op hun eigen manier geweldig. Maar het meest speciaal was toch wel mijn laatste duikdag. Er was een tip binnen gekomen dat er reuzen manta's waren gespot, de eersten van het seizoen. Natuurlijk werd er een dagtrip gepland, maar net op de dag voordat ik zou vertrekken. Om veilig terug te mogen vliegen had ik minstens 18 uur nodig om de stikstof hoeveelheid in mijn bloed weer tot normale waarden te laten dalen. Ik baalde enorm, want ik wilde die Manta's natuurlijk graag zien. Na veel smeken en kijken of er genoeg anderen mee wilden, werd uiteindelijk besloten om de trip een dag eerder te doen, zodat ik toch mee kon. Yess!!

Nu, meer dan een week na mijn terugkomst lijkt het allemaal een droom te zijn geweest. Maar omdat ik een camera had, en de foto's van mijn mede-duikers heb mogen kopieëren, heb ik bewijs dat het geen droom is. De Malediven is een droom-locatie waar ik zeker nog een keer terug zal komen.

Koninginne-drama

30 April 2009, Koninginnedag, de 100ste geboortedag van prinses Juliana en feestdag voor alles en iedereen wat zich Nederlands voelt. Een mooie dag in het verschiet met leuke activiteiten.

In Apeldoorn is het allemaal extra speciaal, want daar wordt door de koninging een oude traditie in ere gehouden: het Defilé. Duizenden mensen zijn aanwezig om de Koninklijke stoet te aanschouwen. Iedereen is vrolijk.

Althans, zo zag het er voor 11.50 uur uit, wanneer er een zwarte auto zich door de menigte boort en tegen een standbeeld (De Naald) tot stilstand komt.

Iedereen is geschokt, gewonden liggen op straat en de politie probeert alles in het gareel te krijgen.

De schade tot nu toe: 21 gewonden, waarvan 6 zwaargewond en 2 doden.
Koninginnedag 2009, een dag die mooi begon, maar zwart eindigde.

Update 15.50 uur: er zijn 4 doden gevallen.

Update 2: er is nog een persoon aan zijn/haar verwondingen overleden. De bestuurder van de auto ligt nog steeds in het ziekenhuis.

Updade 3: De dader is overleden. Hiermee komt het aantal doden van de aanslag op 6.

De crisis, maar dan anders....

Voor wie nog niet helemaal snapt hoe de huidige financiële en economische crisis heeft kunnen ontstaanm hierbij een uitleg op een manier die misschien wat duidelijker is.

Heidi is the proprietor of a bar in Berlin. In order to increase sales, she decides to allow her loyal customers - most of whom are unemployed alcoholics - to drink now but pay later. She keeps track of the drinks consumed on a ledger (thereby granting the customers loans).

Word gets around and as a result increasing numbers of customers flood into Heidi's bar.

Taking advantage of her customers' freedom from immediate payment constraints, Heidi increases her prices for wine and beer, the most-consumed beverages. Her sales volume increases massively.

A young and dynamic customer service consultant at the local bank recognizes these customer debts as valuable future assets and increases Heidi's borrowing limit. He sees no reason for undue concern since he has the debts of the alcoholics as collateral.

At the bank's corporate headquarters, expert bankers transform these customer assets into DRINKING-BONDS, ALKAY-BONDS, PUKER-BONDS and VOMIT-NOTES. These securities are then traded on markets worldwide. No one really understands what these abbreviations mean and how the securities are guaranteed. Nevertheless, as their prices continuously climb, the securities become top-selling items.

One day, although the prices are still climbing, a risk manager of the bank (subsequently, of course, fired due to his negativity) decides that slowly the time has come to demand payment of the debts incurred by the drinkers at Heidi's bar.

However they cannot pay back the debts.

Heidi cannot fulfill her loan obligations and claims bankruptcy.

DRINKING-BOND and ALKAY-BOND drop in price by 95 %. PUKER-BOND performs better, stabilizing in price after dropping by 80 % VOMIT- NOTES never recover.

The suppliers of Heidi's bar, having granted her generous payment due dates and having invested in the securities, are faced with a new situation. Her wine supplier claims bankruptcy, her beer supplier is taken over by a competitor.

The bank is saved by the Government following dramatic round-the-clock consultations by leaders from the governing political parties. The funds required for the purpose of saving the bank were obtained by a tax levied on the non-drinkers.

Finally an explanation I can/may understand...


Met dank aan http://www.rtlz.nl

Geschiedenis in een concertzaal

Waar een avondje muziek al niet goed voor kan zijn. Zo was ik afgelopen vrijdag naar een concert in Tilburg gegaan. Beetje muziek, beetje gezelligheid, altijd goed.

De meeste bands, dus ook de band waarvoor ik kwam, hebben de zogenaamde support acts. Bands die het publiek mogen opwarmen. Meestal zijn ze van bedenkelijk niveau, want de hoofdact moet toch wel het beste zijn. Echter, één van de bands die als support act speelde bleek een zeer goede band te zijn, die zijn teksten haalt uit oorlogshandelingen, heroïsche optredens van legers en dergelijke. Thuis gekomen heb ik het een en ander opgezocht en ik kwam het volgende tegen, op basis van het nummer 40:1.

Dit nummer is gebaseerd op een 3-daagse slag bij het Poolse Wizna die duurde van 7 tot 10 september in 1939.

Vanaf april 1939 was men bij Wizna al bezig om een uitgekiende verdediging op te zetten, met name het bouwen van bunkers op strategisch gelegen heuvels die goed zicht hadden op de bijgelegen rivier en de bruggen.




Op 1 april 1939 vielen de Duiters Polen binnen, en was de Tweede Wereld oorlog begonnen.

6 dagen later kwam het 'XIX Panzer Corps', 42.200 man sterk, bij Wizna aan. Waar de bouw werkzaamheden aan de verdedigignslinie nog niet waren afgerond. De bouwwerken waren dan nog niet klaar, de troepen wel. Tegenover de overweldigende overmacht van de Duitsers stonden slechts 700 getrainde Poolse soldaten.

Op 7 septemer werd de plaats Wizna, na een kort gevecht met de Polen, ingenomen door het 10e Panzer Divisie van Duitsers. Toen de Duitsers de brug over de rivier over wilden steken werd deze door de Polen opgeblazen. 's Nachts werd nogmaals een poging gedaan om de rivier over te steken. Dit leverde vele slchtoffers op.

Uiteindelijk lukte het de Duitsers om het 'XIX Panzer Corps' samen te voegen met het 10e Pantser Divisie, dat al in Wizna aanwezig was.

Vroeg in de ochtend van 9 september verspreidden Duitse vliegtuigen affiches waarop werd geclaimed dat Polen al geheel was ingenomen en dat verder verzet nutteloos zou zijn. De Poolse commandant reageerde hierop door te zeggen dat ze hun posten niet levens zouden verlaten.

Vlak daarop volgde een heftige artillerie beschieting door de Duitsers. De Poolse artillerie had hier geen antwoord op en trok zich terug.

Na verdere voorbereidingen vielen de Duitsers vervolgens de noordflank van de verdedigingslinie aan. In eerste instantie hielden de 2 aanwezige peletons de Duitsers op afstand en bracht ze zelfs zware verliezen toe, maar na zware beschietingens door de Duitsers moesten ze zich snel terug trekken. Hierbij vochten zij zich door hun omsingeling heen.

Hierna konden de Duitsers de Poolse verdidigingslinies innemen, maar er bleven heftige gevechten met , in de nu geïsoleerde bunkers, Polen. De polen vochten zelfs zo fel, dat de Duitse infanterie vast in de moerassen kwam te zitten.

Uiteindelijk lukte het de Duitsers om alle Poolse bunkers, op 2 na, uit te schakelen. De overgebleven soldaten bleven door vechten, ondanks dat ze gewond waren en zowel in aantallen als in kwaiteit van het materieel in het nadeel waren. Uiteindelijk werden ook zij uitgeschakeld.

Helaas is dit een vrij onbekend verhaal, terwijl het toch één van de meest heroïsche momenten van de Tweede Wereld-oorlog is geweest. Hoe 700 man een leger van 42.200 beter bewapende, beter getrainde soldaten 3 dagen kan tegen houden en zware verliezen kan toe brengen. Hoewel het nummer 40:1 (40 tegen 1) heet, was de daadwerkelijke verhouding 60:1


Het verhaal staat hier: http://en.wikipedia.org/wiki/Battle_of_Wizna
de clip hier (pas op: veel gitaren) http://www.youtube.com/watch?v=epeQwq-aYV0
de tekst hier: http://www.lyricsmode.com/lyrics/s/sabaton/401.html

schaatsend 2009 in.

Het was al 12 jaar geleden dat er officiële schaatstoertochten werden georganiseerd. Tussendoor was er nog wel ergens wat ijs op een ondergelopen weiland waar wat geschaatst kon worden, maar echt massaal schaatsen was er helaas niet bij. Hoge verwachtingen waren er dan ook toen het eind vorig jaar een beetje begon te vriezen. De ondergeopen weilanden en slootjes konden alweer bereden worden.

Was er eerst nog het bericht dat vlak na oud-en-nieuw de dooi zou invallen, voor de schaatsfanatici onder ons werd het nieuws steeds beter; het bleef vriezen.
Het eerste weekend van 2009 kon er lokaal op plassen geschaatst worden, maar het weekend van 10 januari was echt zoals het zou moeten zijn; schaatstoertochten!

Heel schaatsend Nederland stond op de schaats, met soms wat onfortuinlijkheden tot gevolg.

Maar nu genoeg geschreven, het is tijd voor de plaatjes.